“ජීවිතය අමාරු වෙන තරමටම, හීනවල වටිනාකම වැඩියි.”

මාගේ තුන්වන සිනමා පර්වර්තනය ලෙස ගෙන එන්නේ චීන සිනමාවේ අතිශය සුන්දර සහ සන්සුන් සිනමා කෘතියක් ලෙස සැලකෙන “Postmen in the Mountains” (Naoshan naoren nagou) චිත්‍රපටයයි. එය හුදෙක් කතාවකට එහා ගිය ගැඹුරු ජීවන අත්දැකීමකි. අධ්‍යක්ෂ Huo Jianqi විසින් නිර්මාණය කරන ලද මෙම සිනමා සිතුවම තුළින් දිග හැරෙන්නේ, චීනයේ අති දුෂ්කර කඳුකර ගම්මාන වෙත පයින් ගොස් ලියුම් බෙදන මහලු පියෙකු සහ ඔහුගේ රස්සාව භාර ගැනීමට පැමිණෙන තරුණ පුතුගේ දින තුනක චාරිකාවයි.

මෙම චිත්‍රපටය දිග හැරෙන්නේ 80 දශකයේ මුල් භාගයේ, එනම් චීනයේ පශ්චාත්-සංස්කෘතික විප්ලව සමයේ (Post-Cultural Revolution) හුදෙකලා කඳුකර ගම්මාන පසුබිම් කරගනිමිනි. එකල චීනයේ දුෂ්කර පළාත්වල ජීවත් වූ මිනිසුන්ට බාහිර ලෝකය සමඟ සම්බන්ධ වීමට තිබූ එකම සහ ශක්තිමත් ම පාලම වූයේ මේ ‘කඳුකර තැපැල්කරුවන්’ ය. රජයේ නිලධාරියෙකුට එහා ගිය සමීප හිතවතෙකු ලෙස ගම්මුන් තැපැල්කරු දෙස බැලුවේ එබැවිනි. නවීන තාක්‍ෂණය චීනය වෙලා ගැනීමට පෙර පැවති ඒ අව්‍යාජ මිනිස් සබඳතා සහ ස්වාභාවික පරිසරය සමඟ මිනිසා පැවති දැඩි බැඳීම මෙම නිර්මාණය හරහා ඉතාමත් කලාත්මකව ප්‍රතිනිර්මාණය කර ඇත. එය හුදෙක් චීන ඉතිහාසයේ එක් පරිච්ඡේදයක් පමණක් නොව, මානව ශිෂ්ටාචාරය තුළ අපට අහිමි වෙමින් පවතින “සැබෑ මනුෂ්‍යත්වයේ” ඉතිහාසය ද අපට මතක් කර දෙයි.

මෙහි ඇති හුදෙකලා කඳුකර පරිසරය සහ ඒ මැද හුදෙකලා වූ කුඩා ගම්මානවල මිනිසුන්ගේ ජීවිත මේ චිත්‍රපටය පුරාම අපූරුවට විදහා දක්වයි. වසර ගණනාවක් තිස්සේ මේ ගම්මාන අතර ඇවිදිමින් අනුන්ගේ පණිවිඩ සහ සතුට බෙදා දුන් පියා, තම වගකීම පුතුට පවරන්නට යන මේ තැපැල් චාරිකාව හුදෙක් රැකියාවක් ගැන ඉගෙනීමක් නොවේ. එය මිනිසුන්ව තේරුම් ගැනීම, දුෂ්කරතා හමුවේ නොසැලී සිටීම සහ සොබාදහම සමඟ බැඳෙමින් තමන් කරන කාර්යයට සැබෑ අරුතක් එක් කරගන්නා ආකාරය පිළිබඳව කෙරෙන හදවතට සමීප වන ගවේෂණයකි.

 දාගත්ත කකුල් දෙකක් වගේ. ඒක හරිම සුවපහසුයි.”

අතිශය සුන්දර දර්ශන තල සහ අව්‍යාජ රංගනයන්ගෙන් පිරි මෙම සිනමා කෘතිය, වේගයෙන් දුවන ලෝකයක අපට මඟහැරුණු මනුෂ්‍යත්වය සහ සැබෑ සතුට ගැන නිහඬව කියා දෙයි. ඔබ හදවතට දැනෙන, ජීවිතය ගැන අලුතින් හිතන්න පොළඹවන සිනමා නිර්මාණවලට ලැදි අයෙකු නම්, මෙය අනිවාර්යයෙන්ම නැරඹිය යුතුම සිනමා නිර්මාණයකි.