මලයාලම් සිනමාවෙන් ආපු අලුත්ම, නියම ත්‍රාසජනක ෆිල්ම් එකක් තමයි “Eko” කියන්නෙ. ඔයාලට “Kishkindha Kandam” ෆිල්ම් එක මතක නම්, ඒක හදපු අධ්‍යක්ෂකයි, කතා ලියපු කෙනයි තමයි මේකත් හදලා තියෙන්නෙ. ඉතින් මේකත් නිකන්ම නිකන් ෆිල්ම් එකක් නෙවෙයි, කුතුහලයෙන් බලන්න පුළුවන් නියම කතාවක්.

හිතන්නකො මීදුමෙන් වැහුණු කන්දක්, ඒකෙ නම “කාට්ටුකුන්නු”. ඉස්සර මේ කන්දෙ ජීවත් වෙලා තියෙනවා “කුරියචන්” කියලා මාරම කෲර, බල්ලො පුහුණු කරන මනුස්සයෙක්. මිනිස්සු එයාගෙ නම ඇහුණත් බයයි. හැබැයි, මේ මනුස්සයා දැන් කාලෙක ඉදලා අතුරුදන්.
කතාව පටන් ගන්නෙ එතනින්. කුරියචන්ගෙන් පලිගන්න ඕන මිනිස්සු තාමත් කන්දට එනවා. එයාව හොයාගෙන එන මේ අයට හම්බවෙන්නෙ කුරියචන්ව නෙවෙයි, එයාගෙ තුන්වෙනි නෝනව. එයාගෙ නම ම්ලාති. කුරියචන් මැලේසියාවෙන් එනකොට තමයි මේ නෝනවයි, දරුණු මැලේසියානු බල්ලො වගයකුයි අරන් ඇවිත් තියෙන්නෙ. මේ නෝනව බලාගන්න “පීයෝස්” කියලා තරුණයෙක්ව නවත්තලා තියෙනවා.

ඉතින් ඔය චරිත ටික වටා තමයි මුළු කතාවම යන්නෙ. කන්ද උඩ තියෙන බල්ලන්ගෙ කෙඳිරිලි සද්දෙ, මීදුම අතරෙ, ටිකෙන් ටික කුරියචන්ගෙ කෲරකම් ගැන ඇත්ත එළියට එනවා. ඒ එක්කම එයාගෙ නෝනගෙ තනිකම, පළිගැනීම් සහ අන්තිමට සොබාදහමෙන්ම යුක්තිය ඉෂ්ට වෙන විදිහ මාර විදිහට මේකෙ පෙන්නනවා.

මේක නිකන්ම කතාවක් නෙවෙයි, අධ්‍යක්ෂකගේ Animal Trilogy එකේ අන්තිම ෆිල්ම් එක. ඒ කියන්නේ සත්තුයි මිනිස්සුයි අතර තියෙන සම්බන්ධය ගැන ගැඹුරට කතා කරන ෆිල්ම් සෙට් එකක කොටසක්.

විචාරකයොත් කියන්නෙ, “Eko” කියන්නෙ කතාව හිමින් ගියත්, අන්තිමට ප්‍රේක්ෂකයාව පුදුම කරන නියම ත්‍රාසජනක ෆිල්ම් එකක් කියලා.

ඉතින්, ඔයත් අලුත් විදියේ, ටිකක් හිතන්න දෙයක් ඉතුරු කරන, කුතුහලයෙන් බලන්න පුළුවන් ෆිල්ම් එකක් හොයනවනම්, “Eko” හොඳ තේරීමක් වේවි.