සබරිමලා කියන්නේ ලක්ෂ ගාණක් සෙනඟ ගැවසෙන තැනක්. මේ ලොකු සෙනඟ ගොඩේදී කතා කරන්න බැරි අම්මා කෙනෙක්ට තමන්ගේ පොඩි පුතාව මගහැරෙන සිද්ධියකින් තමයි කතාව පටන් ගන්නේ. වැරදි වැටහීමක් නිසා මේ අම්මා හිරේට නියම වෙද්දී, අර පොඩි දරුවා මහපාරට වැටෙන තැනට කටයුතු යෙදෙනවා. අවුරුදු ගාණක් ගතවෙලා මේ දරුවා ලොකු වෙලා කේටරින් සර්විස් එකක වැඩ කරන කෙනෙක් විදියට තමයි දැන් ජීවත් වෙන්නේ. තමන්ගේ අම්මා කවුද කියන්න කිසිම මතකයක් ඔහුට ඉතුරු වෙලා නැහැ. ඒත් හිරෙන් නිදහස් වෙන යශෝදා කියන මේ අම්මා, තවමත් තමන්ගේ පුතාව හොයන ගමන අතහැරලා නැහැ. දෛවය විසින් මේ දෙන්නාව ආයෙමත් එකතු කරයිද කියන එක මේ කතාවෙන් බලාගන්න ලැබෙයි.
සබරිමලා වන්දනාව කියන්නේ දකුණු ඉන්දියාවේ තියෙන ලොකුම ආගමික උත්සව වලින් එකක්. මේ වගේ තැනකදී කෙනෙක්ව නැති වුණොත් ආයෙත් හොයාගන්න එක ලේසි වැඩක් නෙවෙයි. ඩිරෙක්ටර් Amuthasarathy මේ කතාවට පාදක කරගන්නේ අන්න ඒ වගේ සංවේදී සිද්ධියක්. යෝගි බාබු කිව්වම අපිට නිතරම මතක් වෙන්නේ විහිළුකාරයෙක්ගේ රූපයක් වුණත්, මේ ෆිල්ම් එක ඇතුළේ ඔහුට ටිකක් වෙනස්, සීරියස් චරිතයකට පණ පොවන්න ලොකු අවස්ථාවක් ලැබිලා තියෙනවා.
යෝගි බාබු මේ කතාවේ ‘සබරි’ විදියට ප්‍රධාන චරිතයට රංගනයෙන් එකතු වෙලා ඉන්නවා. තමන්ගේ අම්මා කවුද කියලා නොදැන හැදෙන ඔහු, සාමාන්‍ය මනුස්සයෙක් විදියට ජීවිතේ ගැටලු එක්ක හැප්පෙන විදිය හරිම තාත්විකයි. ඒ වගේම Vinod Sagar සහ Kalki Raja වගේ දක්ෂ නළුවන් කීපදෙනෙකුත් මේ කතාවට ලොකු සහයෝගයක් ලබා දෙනවා. ගොළු අම්මා විදියට Sithara (යශෝදා) කරන රංගනය ගොඩක් දෙනෙක්ගේ ඇස් වලට කඳුළු ගේන මට්ටමේ රංගනයක්. කිසිම දෙබසක් නැතුව මූණේ ඉරියව් වලින් විතරක් තමන්ගේ දරුවා නැතිවුණු දුක ඇය පෙන්නන විදිය ඇත්තටම විශිෂ්ටයි.
නැහැ, මේක සම්පූර්ණයෙන්ම හදාගත්තු කතාවක්. ඒත් සබරිමලා වගේ ලොකු වන්දනා ස්ථාන වලදී දරුවන් මගහැරෙන එක සාමාන්‍යයෙන් දකින්න ලැබෙන සංවේදී සිදුවීමක්. කතාව ලියපු කෙනා ඒ දේවල් අනුසාරයෙන් තමයි මේ ස්ක්‍රිප්ට් එක ගොඩනගලා තියෙන්නේ.
කතාවේ හැටියට ඔහුව පොඩි කාලේදී නැතිවෙන්නේ සබරිමලා පුදබිමේදී. ඒ නිසා ඔහුව හදාගන්න පවුලේ අය ඔහුට සබරි කියන නම ලබා දෙනවා. තමන්ගේ අතීතය ගැන කිසිම දෙයක් නොදන්න ඔහුට අන්තිමට ඒ නම විතරයි ඉතුරු වෙන්නේ.